Santuario di Santa Rosalia — Monte Pellegrino

Historia

Rosalia Sinibaldi, młoda kobieta ze szlacheckiej rodziny, według tradycji opuściła w XII wieku dwór normański, żeby żyć jako pustelnica w grocie na Monte Pellegrino, gdzie zmarła około 1166 roku.

W 1624 roku, gdy Palermo pustoszyła zaraza, jej kości odnaleziono w grocie i obniesiono w procesji po mieście; zaraza ustała, a Rosalia została patronką. Sanktuarium zbudowano w następnym roku wewnątrz samej jaskini: kościołem jest grota, z wodą sączącą się ze ścian i zbieraną w metalowe rynienki.

Co roku Festino 14 lipca czci ją triumfalnym wozem na Cassaro, a 4 września palermitańczycy wchodzą do sanktuarium pieszo. Goethe w 1787 roku nazwał Monte Pellegrino najpiękniejszym przylądkiem świata.

Dlaczego warto

W środku jest chłodno, kapie woda, a światło świec odbija się od skały: to kościół, który natura zbudowała przed murarzami. Widzisz leżącą figurę Rosalii, pokrytą złotem i wotami, i miejscowych, którzy mówią do niej jak do kogoś z rodziny. Potem wychodzisz na taras widokowy: miasto, port, Mondello i morze z czterystu metrów, wszystko naraz.