Oratorio di San Mercurio

Historia

Oratorium zbudowała w XVI wieku Compagnia di San Mercurio, świeckie bractwo założone w 1572 roku, na dziedzińcu prowadzącym do San Giovanni degli Eremiti, poniżej Palazzo dei Normanni. To niewielka, jednonawowa sala, jak wiele oratoriów palermitańskich bractw.

W 1678 roku dekorację powierzono bardzo młodemu Giacomowi Serpotcie, który wykonał tu swoje pierwsze udokumentowane dzieło: sztukatorskie putta i figury alegoryczne, zapowiadające styl dopracowany później w oratoriach Santa Cita i Rosario in San Domenico.

W XVIII wieku sklepienie pokryto freskami i uzupełniono wyposażenie. Po długim zaniedbaniu oratorium odrestaurowano i otwarto na nowo dla zwiedzających w latach dwutysięcznych, dzięki pracy lokalnych stowarzyszeń.

Dlaczego warto

To miejsce, w którym rozumiesz, jak zaczynał Serpotta. Putta są jeszcze trochę surowe, mniej wirtuozerskie niż te, które zobaczysz gdzie indziej, ale już żywe, z nogami zwieszonymi z ram. Sala jest maleńka i kameralna, bez tłumów, i daje czas, żeby przyjrzeć się każdej figurze z bliska. Na zewnątrz wizytę zamyka dziedziniec z San Giovanni degli Eremiti i jego czerwonymi kopułami.