Cattedrale di Palermo

Historia

Katedrę ufundował w 1185 roku arcybiskup Gualtiero Offamilio, w miejscu wcześniejszej bazyliki, którą Arabowie zamienili w meczet. Normański układ wciąż widać w absydach i wieżach, ale każde stulecie coś dołożyło: gotycko-kataloński portyk od strony południowej pochodzi z XV wieku, a kopułę dobudował Ferdinando Fuga pod koniec XVIII wieku, kiedy również wnętrze przebudowano w duchu klasycystycznym.

Wewnątrz spoczywają królowie: Roger II, Henryk VI, Konstancja d’Altavilla i Fryderyk II, w porfirowych sarkofagach. Przez posadzkę biegnie linia południkowa wytyczona w 1801 roku przez astronoma Giuseppe Piazziego. Od 2015 roku katedra należy do obiektu UNESCO „Arabsko-normańskie Palermo oraz katedry w Cefalù i Monreale”.

Dlaczego warto

Obejdź ją dookoła, zanim wejdziesz: południowy bok z portykiem i splecionymi łukami absyd mówi więcej niż fasada. W środku poszukaj królewskich grobowców w prawej nawie i mosiężnego paska linii południkowej. Jeśli wejdziesz na dachy, będziesz szedł między blankami, z Monte Pellegrino przed sobą i miastem, które ku wieczorowi zmienia barwę.