Castello della Zisa

Historia

Zisę zaczął budować Wilhelm I około 1165 roku, a ukończył jego syn Wilhelm II. Nazwa pochodzi od arabskiego al-Aziz, „wspaniała”: był to pałac rozkoszy poza murami, pośrodku Genoardo, wielkiego parku królewskiego z ogrodami, stawami rybnymi i pawilonami.

Arabscy rzemieślnicy zaprojektowali go jak maszynę do chłodzenia: grube mury, rozmieszczone z rozmysłem otwory, kanał wodny biegnący przez Salę Fontanny, ozdobioną mozaikami, muqarnas i niszami. To jeden z najdoskonalszych przykładów architektury inspirowanej fatymidzką poza Afryką Północną.

Doprowadzony w XX wieku niemal do ruiny, częściowo runął w 1971 roku, a odrestaurowano go i otwarto ponownie w 1991 roku. Mieści kolekcję sztuki islamskiej i od 2015 roku należy do arabsko-normańskiego obiektu UNESCO.

Dlaczego warto

Wchodzisz do Sali Fontanny i od razu czujesz, że ktoś dziewięć wieków temu wiedział, jak przeżyć sycylijskie lato: woda płynie kanałem w posadzce, powietrze się porusza, światło jest przefiltrowane. Popatrz w górę na mozaiki z pawiami i łucznikami, a potem na nisze z muqarnas. Wejdź na wyższe kondygnacje i wyjrzyj ku miastu, wyobrażając sobie park, który kiedyś sięgał aż do morza.