Santuario di Santa Rosalia — Monte Pellegrino

De geschiedenis

Rosalia Sinibaldi, een jonge vrouw uit een adellijke familie, verliet volgens de overlevering in de twaalfde eeuw het Normandische hof om als kluizenares te leven in een grot op Monte Pellegrino, waar ze rond 1166 stierf.

In 1624, terwijl de pest Palermo verwoestte, werden haar beenderen in de grot gevonden en in processie door de stad gedragen; de pest hield op en Rosalia werd de patroonheilige. Het heiligdom werd het jaar daarop in de grot zelf gebouwd: de kerk is de grot, met water dat uit de wanden sijpelt en in metalen goten wordt opgevangen.

Elk jaar viert het Festino van 14 juli haar met een praalwagen over de Cassaro, en op 4 september lopen de Palermitanen te voet omhoog naar het heiligdom. Goethe noemde Monte Pellegrino in 1787 het mooiste voorgebergte ter wereld.

Waarom het de moeite waard is

Binnen is het koel en druipt het, en het kaarslicht speelt op de rots: dit is een kerk die de natuur eerder bouwde dan de metselaars. Je ziet het liggende beeld van Rosalia, bedekt met goud en ex-voto’s, en Palermitanen die tegen haar praten als tegen familie. Stap daarna naar buiten op het belvedère: de stad, de haven, Mondello en de zee vanaf vierhonderd meter hoogte, in één blik.