Porta Felice

De geschiedenis

Porta Felice sluit aan de zeezijde de Cassaro af, de straat die de oude stad doorkruist, tegenwoordig corso Vittorio Emanuele. De bouw begon eind zestiende eeuw op initiatief van onderkoning Marcantonio Colonna, die de poort opdroeg aan zijn vrouw Felice Orsini, en werd in de zeventiende eeuw voltooid.

Een boog heeft ze niet: twee identieke stenen pijlers laten de doorgang, en het uitzicht, wijd open. De reden die meestal wordt gegeven is praktisch en niet symbolisch — de praalwagens van het Festino di Santa Rosalia moesten erdoor, en die komen nog altijd langs deze weg naar de zee.

In de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd, werd de poort daarna herbouwd.

Waarom het de moeite waard is

Dit is de poort tussen de stad en het water: aan de ene kant de Cassaro met haar paleizen en kerken, aan de andere het Foro Italico, het grasveld en de open zee. Loop er bij zonsondergang onderdoor en je begrijpt waarom de stad hier is gegroeid. Bekijk de pijlers vanaf de zeezijde: de steen is aangevreten door het zout en het beeldhouwwerk is nog leesbaar.