Palazzo Mirto

De geschiedenis

Aan via Merlo, in de Kalsa, was Palazzo Mirto ruim drie eeuwen de residentie van de Filangeri, graven van San Marco en prinsen van Mirto, een van de oudste families van de Siciliaanse adel. De aanleg dateert uit de zeventiende eeuw, maar het paleis werd in de achttiende eeuw uitgebreid en opnieuw ingericht, en nog eens in de negentiende.

In 1982 schonk de laatste erfgename, Maria Concetta Lanza Filangeri, het paleis met alles wat erin stond aan de regio Sicilië, op voorwaarde dat het een museum zou worden. Daarom zijn de kamers gebleven zoals ze waren: meubels, stoffen, porselein, Murano-kroonluchters, schilderijen en zelfs het linnengoed.

Op de begane grond bezoek je de stallen met de koetsen.

Waarom het de moeite waard is

Het is geen museum, het is een huis waarvan de bewoners net even weg lijken. Je gaat van de Chinese kamer met haar beschilderde wanden naar de rookkamer, van de gedekte eettafel naar de slaapkamers, en elke ruimte heeft een eigen karakter. Het is de meest directe manier om te begrijpen hoe de adel van Palermo leefde, zonder bordjes die het uitleggen.