Oratorio di San Mercurio

De geschiedenis

Het oratorium werd in de zestiende eeuw gebouwd door de Compagnia di San Mercurio, een lekenbroederschap die in 1572 werd opgericht, in het hof dat naar San Giovanni degli Eremiti leidt, onder aan het Palazzo dei Normanni. Het is een kleine zaal met één beuk, zoals veel broederschapsoratoria in Palermo.

In 1678 werd de decoratie toevertrouwd aan een zeer jonge Giacomo Serpotta, die hier zijn eerste gedocumenteerde werk maakte: putti en allegorische figuren in stuc die vooruitwijzen naar de stijl die hij later vervolmaakte in de oratoria van Santa Cita en van de Rosario in San Domenico.

In de achttiende eeuw werd het gewelf beschilderd en de inrichting voltooid. Na lange verwaarlozing is het oratorium gerestaureerd en in de jaren tweeduizend weer opengesteld voor bezoekers, dankzij de inzet van plaatselijke verenigingen.

Waarom het de moeite waard is

Hier begrijp je hoe Serpotta begon. De putti zijn nog wat onbeholpen, minder virtuoos dan die je elders zult zien, maar al springlevend, met benen die over de lijsten bungelen. De plek is piepklein en intiem, zonder drukte, en geeft je de tijd om elke figuur van dichtbij te bekijken. Buiten sluit het hof met San Giovanni degli Eremiti en zijn rode koepels het bezoek af.