La Martorana e San Cataldo

De geschiedenis

Santa Maria dell’Ammiraglio werd in 1143 gesticht door Giorgio d’Antiochia, admiraal van Rogier II. De kerk heet Martorana naar het klooster van Eloisa Martorana, waarvan de nonnen haar in de vijftiende eeuw overnamen; aan diezelfde nonnen wordt het marsepeinen fruit toegeschreven dat die naam draagt.

De Byzantijnse mozaïeken behoren tot de oudste van Sicilië: Rogier II wordt er rechtstreeks door Christus gekroond, en Giorgio knielt aan de voeten van de Maagd. In de zeventiende en achttiende eeuw werd de kerk verlengd en barok gedecoreerd, zodat beide tijdperken één schip delen. Vandaag viert de Italo-Albanese gemeenschap hier de Byzantijnse ritus.

San Cataldo, ernaast, werd rond 1160 gebouwd door Maione di Bari, admiraal van Willem I: drie rode koepels, een kaal interieur, nooit gedecoreerd. Beide maken sinds 2015 deel uit van het UNESCO-erfgoed.

Waarom het de moeite waard is

Stap de Martorana binnen en kijk meteen recht omhoog naar de koepel: de zegenende Christus, omringd door engelen, is het beeld dat bijblijft. Zoek daarna de twee panelen met Rogier en Giorgio bij de ingang. San Cataldo is het tegendeel: kale steen, licht dat uit de koepels valt, stilte. Ze staan tien meter uit elkaar en voelen als twee werelden.