Duomo di Monreale

De geschiedenis

Willem II stichtte de kathedraal van Monreale in 1174, op de heuvels boven de Conca d’Oro, en wilde haar zo rijk dat ze zou wedijveren met de kathedraal van Palermo, de zetel van aartsbisschop Gualtiero, zijn politieke tegenstander. De legende wil dat de Madonna hem in een droom aanwees waar hij de schat kon vinden om haar te bouwen.

Het interieur is bedekt met ruim zesduizend vierkante meter mozaïek op gouden ondergrond, in enkele jaren gemaakt door Byzantijnse en plaatselijke ambachtslieden: cycli uit het Oude en het Nieuwe Testament en, in de apsis, Christus Pantocrator. De bronzen deuren zijn van Bonanno Pisano, gedateerd 1186, en van Barisano da Trani.

De benedictijnse kloostergang, met 228 gepaarde zuiltjes en gebeeldhouwde kapitelen, behoort tot de beroemdste van de Europese middeleeuwen. Willem I en Willem II liggen hier begraven. UNESCO-erfgoed sinds 2015.

Waarom het de moeite waard is

Je loopt naar binnen en weet een paar seconden niet waar je moet kijken: goud bedekt elke muur, en de Bijbelverhalen lopen door als stripverhalen van tien meter hoog. Dan gaat je blik omhoog naar de Pantocrator in de apsis, enorm en kalm, die je overal in het schip lijkt te volgen. In de kloostergang verandert alles: stilte, zuilen die stuk voor stuk verschillen, de Arabische fontein in de hoek. Gun jezelf tijd voor allebei.