Castello della Cuba

De geschiedenis

De Cuba werd in 1180 gebouwd door Willem II, zoals de Arabische inscriptie onder de kantelen vermeldt. Ze stond midden in een groot kunstmatig meer in het park van de Genoardo, samen met de Zisa: een paviljoen voor de ontspanning van de koning, met bassins, fonteinen en een centrale zaal die open was naar de hemel.

De architectuur volgt Fatimidische voorbeelden uit Noord-Afrika: een rechthoekige plattegrond, uitspringende torens aan de zijkanten, hoge blinde bogen, muqarnas in de hoeken. Boccaccio koos haar als decor voor een novelle uit de Decamerone, het verhaal van Gian di Procida en Restituta.

In de loop van de eeuwen werd ze een pesthuis en daarna een cavaleriekazerne: tot op vandaag ga je naar binnen via het binnenhof van de Tuköry-kazerne aan corso Calatafimi. Sinds 2015 maakt ze deel uit van het Arabisch-Normandische UNESCO-erfgoed.

Waarom het de moeite waard is

Het voelt vreemd om over een kazerneplein te lopen om bij een twaalfde-eeuws paleis te komen, en juist die vreemdheid maakt het bezoek memorabel. Binnen is het een lege schelp van goudkleurige steen, zonder dak, met de hemel als plafond: bekijk de muqarnas-nissen in de hoeken en stel je het water voor dat er ooit omheen lag. Ze is intiemer dan de Zisa, en vaak heb je haar voor jezelf.